Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 68
तस्मात्सदाशिवः पूज्यः सर्वैरेवमनीषिभिः । पूजनीयो हि संपूज्यो ह्यर्चनीयः सदाशिवः
tasmātsadāśivaḥ pūjyaḥ sarvairevamanīṣibhiḥ | pūjanīyo hi saṃpūjyo hyarcanīyaḥ sadāśivaḥ
ฉะนั้น สทาศิวะพึงได้รับการบูชาจากผู้มีปัญญาและผู้รู้เท่าทันทั้งปวง แท้จริงสทาศิวะเท่านั้นควรแก่การบูชา—ควรแก่การนอบน้อมอย่างยิ่ง และควรแก่การอรจนาด้วยเครื่องสักการะ
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the Ṛṣis
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Listener: wise listeners/dvijāḥ
Scene: A contemplative scene: sages and pilgrims in a Himalayan temple courtyard, all turning toward the liṅga; the word ‘Sadāśiva’ is visualized as an eternal, calm radiance pervading the space.
FAQs
The verse teaches that the highest and most complete object of worship is Sadāśiva, approached with reverence and ritual devotion.
The broader context is the Kedārakhaṇḍa, associated with Kedāra/Kedārnātha and Śiva’s sacred geography in the Himalayas, though this verse itself is doctrinal praise.
It prescribes pūjā/arcana—worship and adoration of Sadāśiva with due offerings and complete veneration.