शिवार्चनरतेनैव कितवेन बलिर्द्विजाः । पूर्वाभ्यासेन तेनैव महादानरतोऽभवत्
śivārcanaratenaiva kitavena balirdvijāḥ | pūrvābhyāsena tenaiva mahādānarato'bhavat
โอ้ทวิชะทั้งหลาย บาลี—แม้เป็นผู้เจ้าเล่ห์—แต่ด้วยความรื่นรมย์ในการบูชาพระศิวะ และด้วยสันดานจากการฝึกฝนมาแต่ก่อน เขาจึงมุ่งมั่นในมหาทานและความเอื้อเฟื้ออันยิ่งใหญ่
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (contextual frame)
Type: kshetra
Listener: Dvijas (explicitly addressed)
Scene: Bali, though known for craft, is shown absorbed in Śiva worship; the scene hints at inner change culminating in great generosity.
Śiva-bhakti refines character: worship (arcana) naturally matures into dāna (generosity) through sustained practice.
The verse emphasizes Śiva-worship in general; within Kedāra-khaṇḍa the implied sacred context is Kedāra and Śaiva tīrthas.
Śivārcana (worship of Śiva) and mahā-dāna (great charitable giving) are praised, though not procedurally detailed.