Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 189
प्रपंचाभिरता मूढाः शिवभक्तिपरा ह्यपि । न प्राप्नुवंति ते स्थानं परमीशस्यरागिणः
prapaṃcābhiratā mūḍhāḥ śivabhaktiparā hyapi | na prāpnuvaṃti te sthānaṃ paramīśasyarāgiṇaḥ
ผู้หลงผิดที่หมกมุ่นในเครื่องพันธนาการทางโลก—แม้จะกล่าวว่าตนเป็นผู้ภักดีต่อพระศิวะ—ย่อมไม่อาจบรรลุถึงพำนักของพระผู้เป็นเจ้าสูงสุดได้ เพราะยังถูกพันธนาการด้วยความใคร่ติดยึด
Sūta (didactic narration)
Tirtha: Kedāra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Two contrasted groups: some with rudrākṣa and ash yet entangled in worldly nets; others walking lightly toward a luminous Śiva-abode—illustrating the difference between outer devotion and inner freedom.
FAQs
Devotion must be accompanied by inner detachment; craving and worldly obsession obstruct attainment of the Supreme.
No single location is named; the verse gives a universal Kedārakhaṇḍa teaching aligned with pilgrimage as a means to cultivate vairāgya and Śiva-bhakti.
No explicit ritual is prescribed; the implied discipline is vairāgya (freedom from rāga) alongside sincere bhakti.