Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 39
येनैव सृष्टं विधृतं च येन येन श्रितं येन कृतं समग्रम् । यस्यांशभूतं हि जगत्कदाचिद्वेदांतवेद्यः परमात्मा शिवश्च
yenaiva sṛṣṭaṃ vidhṛtaṃ ca yena yena śritaṃ yena kṛtaṃ samagram | yasyāṃśabhūtaṃ hi jagatkadācidvedāṃtavedyaḥ paramātmā śivaśca
พระองค์ผู้ซึ่งจักรวาลนี้ถูกสร้างขึ้นโดยพระองค์ ถูกทรงค้ำจุนโดยพระองค์ ในพระองค์จักรวาลอาศัยอยู่ และโดยพระองค์ทั้งมวลจึงสำเร็จรูป. โลกนี้บางคราวเป็นเพียงส่วนหนึ่งแห่งพระองค์—พระศิวะคือปรมาตมัน ผู้พึงรู้ได้ด้วยคำสอนแห่งเวทานตะ
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Kedāra / Kedārakṣetra
Type: kshetra
Scene: Cosmic Śiva encompassing creation: galaxies/three worlds emerging from Him; simultaneously a serene Kedāra linga in the foreground, linking the local shrine to the cosmic ground; sages pointing to Upaniṣadic teaching.
FAQs
Śiva is proclaimed as the supreme reality—creator, sustainer, and indwelling refuge—known through Vedāntic wisdom.
The verse occurs in Kedārakhaṇḍa, aligning the teaching with the Kedāra sacred landscape, though this line itself is a universal theological praise.
No specific ritual is prescribed here; it is a doctrinal (tattva) statement about Śiva’s supreme nature.