वासुदेवो जगद्योनिर्जगतां कारणं परम् । विष्णोः प्रसादात्तज्जातं सुराणां कार्यसिद्धिदम्
vāsudevo jagadyonirjagatāṃ kāraṇaṃ param | viṣṇoḥ prasādāttajjātaṃ surāṇāṃ kāryasiddhidam
วาสุเทวะคือครรภ์แห่งโลก เป็นเหตุสูงสุดแห่งสรรพการเกิดขึ้น; ด้วยพระกรุณาแห่งพระวิษณุ สิ่งนั้นจึงบังเกิด และประทานความสำเร็จแห่งกิจแก่เหล่าเทวะ
Sūta (Lomaharṣaṇa) speaking to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A theological tableau: Vāsudeva as cosmic source—universe emerging from him; devas receiving fulfillment through Viṣṇu’s grace, shown as a radiating blessing gesture.
Divine work succeeds through divine grace; the supreme cause supports dharmic outcomes beyond mere effort.
Not a direct tirtha reference; it supplies theological framing within Kedārakhaṇḍa’s sacred narrative.
None; the verse is doctrinal, emphasizing prasāda (grace) and cosmic causality.