Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 26
पश्यध्वं मे धनुर्घोरं तूणीरावक्षयौ तथा । खड्गं च देव्या यद्दत्तं ततो वच्मि वचस्त्विदम्
paśyadhvaṃ me dhanurghoraṃ tūṇīrāvakṣayau tathā | khaḍgaṃ ca devyā yaddattaṃ tato vacmi vacastvidam
จงดูคันศรอันน่าครั่นคร้ามของข้าพเจ้า และแลดูแล่งศรทั้งสองที่ไม่รู้สิ้น อีกทั้งดาบนี้ซึ่งเทวีประทานด้วยพระองค์เอง เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจึงกล่าววาจานี้
Warrior-speaker within the narrative (Bhīma implied); framed by Sūta’s narration
Tirtha: Guptakṣetra
Type: kshetra
Scene: Close-up tableau of weapons: a terrifying bow, two inexhaustible quivers, and a gleaming sword presented as Devī’s gift; a faint Devī presence sanctifies the armaments.
FAQs
Divine worship culminates in divine support—symbolized by sacred, unfailing instruments granted by the Devī.
Indirectly Guptakṣetra, since the Devī’s favor and gifts are tied to worship performed there in the surrounding verses.
No explicit rite; the verse underscores Devī worship as the cause of divine anugraha (grace).