Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 78
एवं स्तुता भगवती स्वयमुत्थाय पार्थिवम् । भीमं चोत्संगमारोप्य कृपयेदं वचोऽब्रवीत्
evaṃ stutā bhagavatī svayamutthāya pārthivam | bhīmaṃ cotsaṃgamāropya kṛpayedaṃ vaco'bravīt
เมื่อได้รับการสรรเสริญดังนั้น พระเทวีผู้เป็นภควตีทรงลุกขึ้นเอง ทรงพยุงพระราชาขึ้น และอุ้มภีมะไว้บนตัก แล้วตรัสถ้อยคำนี้ด้วยความกรุณา
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa convention)
Scene: The Goddess rises from her seat, lifts the king from prostration, and draws Bhīma close, seating him on her lap; her face is tender, her gesture protective, as she begins to speak.
FAQs
Sincere praise and surrender draw forth the Mother’s compassion, transforming fear into reassurance.
No explicit tīrtha is named in this verse; it emphasizes the fruit of devotion (anugraha).
None; the verse narrates the compassionate response to stuti (hymn of praise).