Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 76
प्रणिपत्य नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं मुहुर्जगौ । प्रसीद देवि पद्माक्षि पुनर्मातः प्रसीद मे
praṇipatya namastubhyaṃ namastubhyaṃ muhurjagau | prasīda devi padmākṣi punarmātaḥ prasīda me
ครั้นกราบลงแล้ว เขาร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ขอนอบน้อมแด่พระองค์!” “ขอทรงเมตตาเถิด พระเทวีผู้มีเนตรดุจดอกบัว; อีกครั้งหนึ่ง แม่เจ้า โปรดเมตตาข้าพเจ้า”
Rājendra (the king) speaking (within Sūta’s narration; inferred from immediate context of prostration)
Scene: A devotee kneels/prostrates with folded hands, repeatedly uttering homage; the lotus-eyed Goddess looks down with calm compassion, her gaze conveying reassurance and grace.
FAQs
Grace (kṛpā) is sought through humility and persistent prayer; the Mother responds to sincere surrender.
No tīrtha is named; the verse is a direct supplication (stuti/prārthanā) to the Devī.
Repeated salutations and heartfelt supplication (namaskāra and prārthanā) are demonstrated.