Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 72
सतां शरणदाभ्यां च पद्भ्यां नूपुरराजिता । जयेति पुष्पवर्षैश्च शक्राद्यैरभिपूजिता
satāṃ śaraṇadābhyāṃ ca padbhyāṃ nūpurarājitā | jayeti puṣpavarṣaiśca śakrādyairabhipūjitā
ด้วยพระบาทอันประทานที่พึ่งแก่สัตบุรุษ ประดับด้วยกำไลข้อเท้าอันสุกใส; พระอินทร์และเหล่าเทพทั้งหลายบูชา เปล่งเสียงว่า “ชัย!” แล้วโปรยพฤกษมาลาเป็นสายฝน
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa convention)
Scene: The Devī stands/appears with anklets gleaming; Indra and other gods surround her, crying ‘Jaya!’ while a rain of flowers descends from above, forming a celebratory canopy.
FAQs
Taking refuge in the Devī is praised as the highest safety for the virtuous; even the gods honor her supremacy.
No specific tīrtha is mentioned; the verse glorifies Devī’s refuge-granting nature in a pan-Puranic frame.
Offering flowers (puṣpāñjali/puṣpavarṣa) and chanting victory-cries are shown as modes of worship.