Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 37
ईश्वरः परमात्मा तां त्यक्तुं शक्तः कथं न हि । पुनर्भेजे यतो देवीं तेन मन्ये महोर्जिताम्
īśvaraḥ paramātmā tāṃ tyaktuṃ śaktaḥ kathaṃ na hi | punarbheje yato devīṃ tena manye mahorjitām
พระอีศวรผู้เป็นปรมาตมัน จะไร้ความสามารถในการละนางได้อย่างไรเล่า? แต่เพราะพระองค์กลับทรงเลือกเทวีอีกครั้ง ฉะนั้นข้าจึงเห็นว่านางคือศักติอันมหาเกรียงไกร
Yudhiṣṭhira
Scene: A speaker reasons: the Supreme Lord is capable of renunciation, yet he does not abandon the Goddess; therefore her power is unsurpassed. The scene suggests Ardhanārīśvara-like unity without explicitly depicting it.
FAQs
Devī’s power is celebrated as supreme—so compelling that even the Supreme Lord is portrayed as again embracing her.
No tīrtha is mentioned; the verse is a doctrinal praise of Śakti.
None explicitly; the implication is steadfast devotion and worship of the Goddess.