Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 99
मातृलाभे सनाथत्वमनाथत्वं विपर्यये । न स शोचति नाप्येनं स्थावर्यमपि कर्षति
mātṛlābhe sanāthatvamanāthatvaṃ viparyaye | na sa śocati nāpyenaṃ sthāvaryamapi karṣati
เมื่อมีมารดา ย่อมมีที่พึ่ง; เมื่อขาดมารดา ย่อมเป็นผู้ไร้ที่พึ่งแท้จริง ผู้ที่มีมารดาย่อมไม่จมในโศก และเคราะห์ร้ายก็ไม่อาจฉุดลากเขาให้ตกต่ำได้โดยง่าย
Lomaharṣaṇa (Sūta), contextually addressing the sages (deduced)
Scene: A mother stands as a protective presence beside her child/son while stormy adversity is shown receding—dark clouds parting, a burden slipping away—illustrating that with mother one does not sink into grief or be dragged by misfortune.
FAQs
The mother is portrayed as one’s natural refuge; her presence grants security and resilience against suffering.
No tīrtha is referenced; the verse emphasizes ethical-spiritual family dharma.
None directly; the practical dharma implied is to keep and honor the mother as one’s living shelter.