Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 111
अतस्ताभ्यः फलं ग्राह्यं न स्याद्दोषेक्षणः सुधीः । इति श्रुत्वा तमानर्च मेधातिथिरुदारधीः
atastābhyaḥ phalaṃ grāhyaṃ na syāddoṣekṣaṇaḥ sudhīḥ | iti śrutvā tamānarca medhātithirudāradhīḥ
ฉะนั้นพึงรับผลแห่งการกระทำของนางทั้งหลาย และบัณฑิตไม่ควรเป็นผู้เพ่งโทษติเตียน ครั้นได้ยินดังนี้ เมธาติถิผู้มีปัญญาอันเอื้อเฟื้อก็ถวายความเคารพแก่เขา
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced)
Scene: A sage-like figure (Medhātithi) rises and honors the speaker after hearing the maxim; the hermitage community witnesses a moment of ethical affirmation.
FAQs
Wisdom expresses itself as non-carping discernment—receiving what is wholesome without indulging in fault-finding.
No explicit tīrtha is praised; the verse reinforces dharmic conduct within the āśrama setting.
No ritual is prescribed; the instruction is ethical (avoid doṣa-dṛṣṭi).