Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 53
युवयोरैक्यभावेन सुखं जीवेदिदं जगत् । त्वया प्रदत्तः शापोऽयं मा प्रत्याख्यातिलक्षणः
yuvayoraikyabhāvena sukhaṃ jīvedidaṃ jagat | tvayā pradattaḥ śāpo'yaṃ mā pratyākhyātilakṣaṇaḥ
ด้วยความเป็นหนึ่งและความกลมกลืนของท่านทั้งสอง ขอให้โลกทั้งปวงดำรงอยู่ด้วยความผาสุก และขอให้คำสาปที่ท่านประทานนี้ มิได้กลายเป็นเครื่องหมายแห่งการถอนคืนหรือปฏิเสธ
Dharma (personified), in dialogue context after Brahmā’s instruction
Scene: Two divine figures stand facing each other with softened expressions, their auras merging; the world (people, animals, rivers) appears calm beneath them; a curse-scroll or fiery speech-symbol is shown being pacified into a lotus-like form.
FAQs
Harmony between divine powers sustains the welfare of the world, and speech—especially a curse—should not be frivolously withdrawn.
The immediate passage leads into the glorification of Stambhatīrtha (Pillar-Tīrtha) in this adhyāya.
None in this verse; it is an ethical instruction about unity and the gravity of a śāpa (curse).