Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 67
समस्ताधारविभ्रंशाद्भ्रमाख्यस्तामसो गुणः । एतैर्नाशितयोगाश्च सकला देवयोनयः
samastādhāravibhraṃśādbhramākhyastāmaso guṇaḥ | etairnāśitayogāśca sakalā devayonayaḥ
เมื่อรากฐานแห่งที่พึ่งพาทั้งปวงวิปริต ก็เกิดคุณตมัสที่เรียกว่า “ภรามะ” คือความหลง ด้วยความปั่นป่วนเหล่านี้ โยคะย่อมพินาศ แม้แก่ผู้เกิดในหมู่กำเนิดทิพย์ทั้งสิ้น
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A grand celestial assembly (deva-yoni) dimming as a fog of tamas descends; pillars (ādhāras) crack and tilt; a yogin’s meditation seat shakes, showing that even heaven can be unstable without inner foundations.
FAQs
Even advanced practitioners must guard against tamasic delusion, because inner instability can collapse yogic attainment.
No specific tīrtha is named in this verse; it is a general yogic-dharmic instruction within the Kaumārikākhaṇḍa.
None directly; the verse warns about the guṇa of tamas (delusion) as an obstacle to yoga.