Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 119
महिमा शेषपूज्यत्वात्प्राप्तिर्नाप्राप्यमस्य यत् । प्राकाम्यमस्य व्यापित्वादीशित्वं चेश्वरो यतः
mahimā śeṣapūjyatvātprāptirnāprāpyamasya yat | prākāmyamasya vyāpitvādīśitvaṃ ceśvaro yataḥ
มหิมาเรียกเช่นนั้นเพราะทรงควรแก่การสักการะของสรรพผู้คน; ปราปติคือภาวะที่ไม่มีสิ่งใดเหลือเป็นสิ่งที่เอื้อมไม่ถึง. ปรากามยะเป็นของผู้แผ่ซ่านทั่วสรรพสิ่ง; และอีศิตวะเป็นของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเป็นเจ้าที่แท้จริง.
Lomaharṣaṇa (Sūta)
Scene: A serene yogin in a Śaiva setting, haloed by subtle cosmic motifs indicating pervasion and lordship; the siddhis appear as symbolic emblems (lotus, conch-like aura, expanding mandala).
FAQs
It ties yogic powers to divine-like qualities—reverence, omnipresence, and lordship—grounded in the reality of Īśvara.
No site is named; the verse is a conceptual gloss on siddhis and Īśvara-nature.
None; it provides definitions rather than ritual instruction.