Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 96
शुद्धेन पुण्येन दिवं च शुद्धां पापेन शुद्धेन तथा तमोंधम् । मिश्रेण स्वर्गं नरकं च याति देहस्तथैवास्य भवेच्च तादृक्
śuddhena puṇyena divaṃ ca śuddhāṃ pāpena śuddhena tathā tamoṃdham | miśreṇa svargaṃ narakaṃ ca yāti dehastathaivāsya bhavecca tādṛk
ด้วยบุญอันบริสุทธิ์ ย่อมไปถึงสวรรค์อันผ่องใส; ด้วยบาปอันบริสุทธิ์ ย่อมตกสู่ความมืดทมิฬที่บอดบัง. ด้วยกรรมปนเป ย่อมไปทั้งสวรรค์และนรก และสภาพแห่งกายของเขาก็ปนเปตามกรรมนั้นด้วย.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A didactic tableau: a balance/scale of deeds; one path rising to a luminous heaven, another descending into dense darkness; a third bifurcating, showing alternating light and shadow around a human figure.
FAQs
The quality of one’s deeds—pure, sinful, or mixed—directly shapes both destination and experiential condition.
No tīrtha is referenced; the verse presents a general moral-metaphysical principle.
No specific rite is prescribed; it promotes cultivating śuddha-puṇya (pure merit) through dharmic conduct.