Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 8
इष्टैः पुत्रादिभिर्नाथ वियुक्ता मानवा ह्यमी । क्रंदंति करुणासार किं घृणापि भवेन्न ते
iṣṭaiḥ putrādibhirnātha viyuktā mānavā hyamī | kraṃdaṃti karuṇāsāra kiṃ ghṛṇāpi bhavenna te
ข้าแต่นาถ ผู้เป็นแก่นแห่งกรุณา มนุษย์เหล่านี้พรากจากผู้เป็นที่รัก เช่นบุตรและญาติ แล้วร่ำไห้คร่ำครวญด้วยทุกข์ ไฉนในพระองค์จึงไม่เกิดแม้ประกายแห่งความเมตตา
Nandabhadra (addressing Īśvara/Śiva)
Scene: A group of mourners—parents and kin—crying with outstretched hands toward a compassionate Sadāśiva, whose gaze is tender yet transcendent.
FAQs
Suffering in saṃsāra is presented as a plea for divine compassion, urging surrender and prayer to Īśvara.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a devotional lament within the Kaumārikā-khaṇḍa narrative.
None explicitly; the verse is a supplication (stuti/prārthanā) rather than a ritual injunction.