Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 103
नन्दभद्र उवाच । नमस्तुभ्यमबालाय बालरूपाय धीमते । को भवांस्तत्त्वतो वेत्तुमिच्छामि त्वां शुचिस्मितम्
nandabhadra uvāca | namastubhyamabālāya bālarūpāya dhīmate | ko bhavāṃstattvato vettumicchāmi tvāṃ śucismitam
นันทภัทรกล่าวว่า: ขอนอบน้อมแด่ท่าน—ท่านมิใช่เด็ก แต่ทรงปรากฏเป็นรูปเด็กและทรงปรีชา ท่านเป็นผู้ใดโดยแท้? โอ้ผู้มีรอยยิ้มอันบริสุทธิ์ ข้าปรารถนาจะรู้จักท่าน
Nandabhadra
Listener: Child-form wise being (identity queried)
Scene: Nandabhadra bows to a radiant child-form figure whose eyes show deep wisdom; the moment is charged with wonder and respectful questioning.
FAQs
True wisdom may appear in unexpected forms; sincere inquiry into tattva (reality) is praised.
No holy site is named in this verse; it frames a dialogue within the chapter’s teaching context.
None; the verse centers on reverence (namas) and the quest to know the truth.