Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 17
ततः संपूज्य तं पुष्पैः कृतावेशमहं रविम् । भक्त्युद्रेकाप्लुतांगोऽथ स्तुतिमेतामथाचरम्
tataḥ saṃpūjya taṃ puṣpaiḥ kṛtāveśamahaṃ ravim | bhaktyudrekāplutāṃgo'tha stutimetāmathācaram
ครั้นแล้ว ข้าพเจ้าได้บูชาพระรวินั้นอย่างครบถ้วนด้วยดอกไม้ และได้อาวาหนะเชิญเสด็จให้ประทับอยู่ เมื่อกายข้าพเจ้าถูกท่วมด้วยกระแสภักติอันพลุ่งพล่าน จึงเริ่มประกอบบทสรรเสริญนี้
Narrator (devotee) introducing the forthcoming Sūrya-stuti
Tirtha: Bhaṭṭāditya (contextual)
Type: temple
Listener: Bhārata (implied from surrounding address)
Scene: In a sunlit sanctum, the devotee offers flowers to the installed Sun, performs invocation, and begins a hymn; the devotee’s body language shows devotional overflow—tears, gooseflesh, uplifted hands.
FAQs
Outer worship (flowers and invocation) culminates in inner transformation—devotion that overflows into heartfelt praise.
The hymn is situated in the Kāmarūpa setting where the Sun is worshipped in an established form.
Puṣpa-pūjā (flower offering) and invoking the deity’s presence before reciting stuti.