Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 66
विमुक्तो योनिदोषेभ्यो ब्राह्मः पात्रमुच्यते । सौमुख्यादभिसंप्रीतिरर्थिनां दर्शने सदा । सत्कृतिश्चानसूया च तदा शुद्धिरिति स्मृता
vimukto yonidoṣebhyo brāhmaḥ pātramucyate | saumukhyādabhisaṃprītirarthināṃ darśane sadā | satkṛtiścānasūyā ca tadā śuddhiriti smṛtā
ผู้ใดพ้นจากโทษแห่งกำเนิดและความประพฤติ ผู้นั้นเรียกว่า ‘พราหมะ’—ภาชนะอันควรแก่ทาน. ด้วยใบหน้าอ่อนโยน เขายินดีจากใจเมื่อเห็นผู้มาขอความช่วยเหลือเสมอ; เขาให้เกียรติและปราศจากความอิจฉา—สิ่งนี้แลจดจำว่าเป็นความบริสุทธิ์.
Sūta (Lomaharṣaṇa) addressing the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A serene donor approaches a humble, pure-hearted brāhmaṇa/ascetic; the recipient’s face is gentle and welcoming, hands raised in blessing; nearby, supplicants are greeted without envy, with respectful hospitality.
FAQs
The worthiness of a recipient is measured by purity of conduct—compassion, respect for seekers, and freedom from envy.
No specific sacred site is mentioned; the verse frames universal dharma for dāna.
It implicitly prescribes choosing a ‘pātra’—a worthy recipient—based on ethical and spiritual qualities.