Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 48
यज्ञैर्दानैर्जपैर्होमैस्तीर्थैर्व्रतसमुच्चयैः । वेदादिप्रोक्तैरन्यैश्च साध्यांल्लोकानिमान्विदुः
yajñairdānairjapairhomaistīrthairvratasamuccayaiḥ | vedādiproktairanyaiśca sādhyāṃllokānimānviduḥ
ด้วยยัญญะ ทานะ ชปะ โหมะ การจาริกสู่ตีรถะ และการสั่งสมวรตะทั้งหลาย—พร้อมด้วยสาธนะอื่นที่กล่าวไว้ในพระเวทและคัมภีร์สืบเนื่อง—โลกเหล่านี้เป็นที่รู้กันว่าสามารถบรรลุได้
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Scene: A montage of sādhana: a yajña-śālā with fire altar, a devotee giving dāna, a sage doing japa with mālā, homa offerings into flames, pilgrims bathing at a river-ghāṭa, and vrata observance—arranged as a single narrative frieze.
FAQs
Puranic Dharma is practical: disciplined worship, charity, mantra, fire-rites, vows, and pilgrimage collectively mature into spiritual merit and higher attainments.
No single site is specified; the verse broadly praises tīrtha-yātrā (pilgrimage) as a meritorious means.
It lists core practices—yajña, dāna, japa, homa, tīrtha-sevā, and vrata—endorsed by Vedic teaching as means to attain higher realms.