Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 20
न यस्यालमपि ब्रह्मामहिमानं विवर्णितुम् । श्रुतिश्च भीता यं वक्ति किं तस्मात्परमं भवेत्
na yasyālamapi brahmāmahimānaṃ vivarṇitum | śrutiśca bhītā yaṃ vakti kiṃ tasmātparamaṃ bhavet
แม้พระพรหมก็ไม่อาจพรรณนาพระมหิมาให้ครบถ้วนได้ แม้ศรุติ (พระเวท) ด้วยความเกรงขามยังกล่าวถึงพระองค์อย่างสำรวม แล้วสิ่งใดเล่าจะสูงยิ่งกว่าพระองค์ได้
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A theological crescendo: Brahmā cannot fully describe Śiva’s glory; even Śruti speaks in awe—there can be nothing higher.
FAQs
Śiva’s transcendence is beyond complete verbal description; humility before the Divine is itself dharma.
No single tīrtha is named in this verse; it functions as a general stuti within the Kaumārikākhaṇḍa.
None explicitly; the verse establishes theological supremacy as a basis for devotion.