Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 47
दृष्ट्वाग्रतः पूजयाढ्यानपृच्छं स्वान्पितॄनिति । के ह्यमी समुपायांति भृशं तृप्ता भृशार्चिताः । भृशंप्रमुदिता नैव तथा यूयं यथा ह्यमी
dṛṣṭvāgrataḥ pūjayāḍhyānapṛcchaṃ svānpitṝniti | ke hyamī samupāyāṃti bhṛśaṃ tṛptā bhṛśārcitāḥ | bhṛśaṃpramuditā naiva tathā yūyaṃ yathā hyamī
ครั้นเห็นท่านเหล่านั้นอยู่เบื้องหน้า ข้าพเจ้าก็ถวายบูชาแด่ผู้ประเสริฐ แล้วทูลถามปิตฤทั้งหลายของตนว่า “ท่านเหล่านี้คือผู้ใดที่กำลังเข้ามา—อิ่มเอมยิ่ง ได้รับการสักการะยิ่ง และปีติยิ่ง—ยิ่งกว่าท่านทั้งหลายเสียอีก?”
Devaśarmā
Scene: A narrator-figure beholds a radiant group of Pitṛs approaching in front; he offers respectful pūjā, then turns to his own Pitṛs with folded hands, asking why the newcomers are more blissful and honored.
FAQs
Different degrees of devotion and correct ritual performance yield different degrees of ancestral ‘tṛpti’ (satisfaction) and spiritual radiance.
The setting remains the Pitṛ realm; the implied glorification points back to powerful śrāddha/tarpaṇa performed at great tīrthas.
None newly prescribed; it underscores the measurable fruit of being ‘bhṛśam arcita’—well-honored through proper offerings.