Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 194
तेन शब्देन महता विस्मिता नगनंदिनी । शंकरं प्राह को देव नादोऽयमतिवर्तते
tena śabdena mahatā vismitā naganaṃdinī | śaṃkaraṃ prāha ko deva nādo'yamativartate
เมื่อได้ยินเสียงกึกก้องอันยิ่งใหญ่นั้น ธิดาแห่งขุนเขาก็ตกตะลึง แล้วทูลพระศังกรว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า เสียงนาทอัศจรรย์นี้คืออะไร ที่เหนือกว่าทุกเสียง?”
Pārvatī (Naganandinī)
Listener: Śaunaka and sages (frame typical)
Scene: Pārvatī, startled by a thunderous yet auspicious celestial roar, turns toward Śaṅkara with wide-eyed wonder; the background suggests snowy peaks and a luminous, unseen source of sound.
FAQs
Divine signs invite inquiry and instruction; sacred narrative often unfolds through reverent questioning.
No site is named; the verse centers on the cosmic omen and the Śiva–Pārvatī dialogue.
None; it introduces the explanation of an auspicious event.