Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 180
श्रिया जुष्टं च तं प्राहुः सर्वे देवाः प्रणम्य वै । हिरण्यवर्ण्ण भद्रं ते लोकानां शंकरो भव
śriyā juṣṭaṃ ca taṃ prāhuḥ sarve devāḥ praṇamya vai | hiraṇyavarṇṇa bhadraṃ te lokānāṃ śaṃkaro bhava
เหล่าเทพทั้งปวงน้อมกราบแล้วกล่าวแก่ผู้เป็นที่โปรดปรานของพระศรีว่า “โอ้ผู้มีวรรณะดุจทองคำ ขอความเป็นสิริมงคลจงมีแก่ท่าน; ขอท่านจงเป็นศังกระ ผู้บันดาลสวัสดิ์แก่โลกทั้งหลาย”
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages
Scene: All gods in a semicircle bow with añjali to the golden-hued youthful figure; a blessing scroll-like utterance appears as if spoken in chorus; the central figure glows with hiraṇya-varṇa radiance.
FAQs
The highest divine appointment is for lokakalyāṇa—becoming a source of welfare for all worlds.
No tīrtha is mentioned; the verse is a divine benediction within the narrative.
None; it is a blessing and commissioning statement.