Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 113
शोकं च त्यज नैतास्ताः स्वाहै वेयं तव प्रिया । श्वेतपर्वतकुंडस्थं पुत्रं त्वं द्रष्टुमर्हसि । ततो वह्निस्तत्र गत्वा ददृशे तनयं प्रभुम्
śokaṃ ca tyaja naitāstāḥ svāhai veyaṃ tava priyā | śvetaparvatakuṃḍasthaṃ putraṃ tvaṃ draṣṭumarhasi | tato vahnistatra gatvā dadṛśe tanayaṃ prabhum
“จงละความโศกเถิด นางเหล่านี้มิใช่ภรรยาของท่าน—นางนี้คือสวาหา ผู้เป็นที่รักของท่าน ท่านควรไปเฝ้าดูบุตรของท่านผู้สถิตอยู่ในสระ ณ เศวตปรวต” แล้ววหฺนิไปที่นั่นและได้เห็นบุตรผู้ทรงเดชดุจองค์เป็นเจ้า
Narrator (Nārada context continues in this passage)
Tirtha: Śvetaparvata-kunda
Type: kund
Listener: Pāvaka (Agni)
Scene: A consoling celestial message reveals Svāhā’s identity; Agni journeys to Śvetaparvata, arriving at a luminous kunda where he beholds his son—radiant, lordly, seated or standing upon a lotus-like emergence from the waters.
FAQs
Even intense grief is dispelled by right knowledge; divine events unfold through dharma, and the Lord’s manifestation brings assurance and clarity.
Śvetaparvata-kuṇḍa (the sacred pool at Śvetaparvata) is highlighted as the place where the divine son is seen.
No direct prescription is stated; the verse emphasizes darśana (beholding) at a sacred kuṇḍa as spiritually significant.