विरुद्धवादिनं चैवं ब्रह्मचारिणमीश्वरम् । निशम्य कुपिता देवी प्राह वाचा सगद्गदम्
viruddhavādinaṃ caivaṃ brahmacāriṇamīśvaram | niśamya kupitā devī prāha vācā sagadgadam
ครั้นได้สดับพระผู้เป็นเจ้า ผู้ปรากฏเป็นพรหมจารี กล่าวถ้อยคำคัดค้านเช่นนั้น พระเทวีก็พิโรธ และตรัสด้วยสุรเสียงสั่นไหวด้วยอารมณ์
Narrator (within Māheśvarakhaṇḍa’s frame narration)
Scene: Śiva, disguised as a brahmacārin, speaks contrarily; Pārvatī’s face flushes with righteous anger, her voice trembling—an instant before a decisive retort and the narrative’s turn toward revelation.
When devotion is challenged, righteous indignation may arise to defend the Divine from slander.
No tīrtha is mentioned; it is a narrative transition.
None.