Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 32
निस्तरंगं विनिर्गृह्य स्थितमिंद्रियगोचरान् । आत्मानमात्मना देवं प्रविष्टं तपसो निधिम्
nistaraṃgaṃ vinirgṛhya sthitamiṃdriyagocarān | ātmānamātmanā devaṃ praviṣṭaṃ tapaso nidhim
ครั้นระงับอารมณ์แห่งอินทรีย์ทั้งหลาย และทำจิตให้ไร้ระลอกคลื่น เขาก็ตั้งมั่นอยู่ในตนเอง แล้วด้วยอาตมันจึงเข้าสู่เทวะผู้เป็นขุมทรัพย์แห่งตบะ (ตปัส)
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced)
Tirtha: Antar-tīrtha (inner tīrtha) of Śiva’s samādhi (implied)
Type: kshetra
Scene: A contemplative tableau: the senses withdrawn, the mind rendered wave-less; the practitioner’s awareness ‘enters’ the deity—Śiva as the treasury of tapas—suggested through stillness rather than action.
FAQs
Sense-restraint and inner stillness culminate in absorption in the Divine—tapas is inward mastery, not mere hardship.
No particular site is named; the verse presents an inner tīrtha—stilling the mind and turning inward to Śiva.
No external rite; the implied discipline is indriya-nigraha and meditative absorption.