अथाग्रेसरसंपत्त्या रथिनो जयमाययुः । कस्ते सखाभवत्पूर्वं हिरण्याक्षवधे विभो
athāgresarasaṃpattyā rathino jayamāyayuḥ | kaste sakhābhavatpūrvaṃ hiraṇyākṣavadhe vibho
“แล้วเมื่อได้เปรียบในแนวหน้า เหล่านักรบรถศึกก็เข้าใกล้ชัยชนะ ข้าแต่พระผู้ทรงฤทธิ์ ในการปราบหิรัณยากษะ ครั้งก่อน ใครเล่าจะเป็นสหายผู้เสมอพระองค์?”
Indra (within Nārada’s narration)
Scene: Chariot-warriors surge forward; Indra invokes the memory of Hiraṇyākṣa’s slaying—brief flashback vignette of Varāha/Viṣṇu overpowering the asura, used as rhetorical fuel.
Remembering divine victories restores faith and courage in present trials.
No tīrtha is mentioned; the verse recalls an avatāra-episode (Hiraṇyākṣa’s slaying).
None.