Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 108
दारिद्र्यं पातकं लोके कस्तच्छंसितुमर्हति । पतितः शोच्यते सर्वैर्निर्धनश्चापि शोच्यते
dāridryaṃ pātakaṃ loke kastacchaṃsitumarhati | patitaḥ śocyate sarvairnirdhanaścāpi śocyate
ในโลกนี้ ความยากจนถูกถือประหนึ่งเป็นบาป—ใครเล่าจะสรรเสริญสิ่งนั้นได้? ผู้ตกต่ำย่อมเป็นที่เวทนาของทุกคน และผู้ขัดสนก็เป็นที่เวทนาเช่นกัน
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: Two figures—one ‘fallen’ and one ‘destitute’—both receiving compassionate attention; the verse critiques the crowd’s tendency to label poverty as ‘pātaka’.
FAQs
It underlines poverty as a grave human suffering and exposes how society equates it with blame, calling for more humane dharma.
No site is mentioned in this verse.
No direct rite is stated; the implied duty is charitable support and compassionate conduct.