प्रकोपोद्भूतताम्राक्षः कालनेमी रुषातुरः । बभूव कालमेधाभः स्फुरद्रोमशतह्रदः
prakopodbhūtatāmrākṣaḥ kālanemī ruṣāturaḥ | babhūva kālamedhābhaḥ sphuradromaśatahradaḥ
กาลเนมี ผู้มีดวงตาแดงดุจทองแดงอันเกิดจากโทสะที่ปะทุ และถูกความพิโรธเผาผลาญ กลายเป็นดุจเมฆดำแห่งกาลมรณะ; ขนกายของเขาพองชันเป็นระลอกนับร้อย
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Scene: Kālanemi stands amid ruin, eyes copper-red with fury, body dark like a doom-cloud, hair bristling in waves; his posture radiates imminent violence.
Wrath transforms the mind into a storm-cloud; uncontrolled anger is portrayed as a force that darkens discernment and invites downfall.
No tīrtha is referenced; this verse focuses on Kālanemi’s emotional transformation.
None.