Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 66
वज्रांग उवाच । तपसे मे रतिर्देव न विघ्नं तत्र मे भवेत् । त्वत्प्रसादेन भगवन्नित्युक्त्वा विरराम सः
vajrāṃga uvāca | tapase me ratirdeva na vighnaṃ tatra me bhavet | tvatprasādena bhagavannityuktvā virarāma saḥ
วัชรางคะกล่าวว่า: ข้าแต่เทพเจ้า ความปีติของข้าพเจ้าอยู่ในตบะ—ขออย่าให้มีอุปสรรคแก่ข้าพเจ้าในนั้นเลย. ข้าแต่ภควาน ด้วยพระกรุณาของพระองค์—กล่าวแล้วเขาก็สงบลงและตั้งมั่นในพรต.
Vajrāṅga
Listener: Brahmā (addressed as ‘deva/bhagavan’ in the narrative setting)
Scene: Vajrāṅga, hands folded, speaks with earnest devotion, requesting the deity’s grace so his tapas proceeds without hindrance; the moment ends in silent resolve.
FAQs
Austerity succeeds when matched with steadfast intent and humble dependence on divine grace to remove impediments.
No particular sacred place is identified; the emphasis is on the inner pilgrimage of tapas.
The implied prescription is undertaking tapas as a vrata, accompanied by prayer for freedom from vighnas (obstacles).