Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 50
इंद्रद्युम्न उवाच । चतुर्मुखेन तेनाहं स्वर्गान्निर्वासितः स्वयम् । विलक्ष्योन प्रयास्यामि पाताधिक्यादिदूषिते
iṃdradyumna uvāca | caturmukhena tenāhaṃ svargānnirvāsitaḥ svayam | vilakṣyona prayāsyāmi pātādhikyādidūṣite
อินทรทยุมน์กล่าวว่า: “ด้วยท่านผู้มีสี่พักตร์นั้น (พรหมา) ข้าถูกขับออกจากสวรรค์ด้วยตนเอง. เมื่อถูกหยาม ข้าจะไม่ไปยังสถานที่นั้น—ซึ่งมัวหมองด้วยความครอบงำแห่งความเสื่อมและสิ่งทำนองนั้น.”
Indradyumna
Scene: King Indradyumna speaks with firm detachment, turning away from the offered ascent; a faint celestial gate or vimāna may appear behind, while his gaze is set on a higher, unseen goal.
FAQs
Honor and heaven are impermanent; the wise may turn away from status and seek a purer, liberating path.
No site is named in this verse; it is a moral turning-point within the narrative.
None; the focus is on inner resolve and renunciation rather than external ritual.