Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 70
समागच्छेम यो नः स्वं रूपमापादयेत्पुनः । ता वयं चिंतयित्वेह मुहूर्तादिव भारत
samāgacchema yo naḥ svaṃ rūpamāpādayetpunaḥ | tā vayaṃ ciṃtayitveha muhūrtādiva bhārata
“เพื่อว่าเราจะได้พบเขา—ผู้ซึ่งสามารถฟื้นคืนรูปเดิมของเราได้อีกครั้ง” ดังนี้แล โอ ภารตะ เราทั้งหลายใคร่ครวญอยู่ ณ ที่นี้ ประหนึ่งเพียงชั่วขณะเดียว
Nārī (addressing ‘Bhārata’—likely the epic listener within the narration)
Listener: Bhārata / Pārtha (epic addressee)
Scene: A group of distressed figures pause in a liminal space, faces downcast, hands clasped in anxious deliberation, as if time has briefly stopped before a turning point.
FAQs
Hope is sustained by faith that a righteous agent (often guided by dharma and tīrtha) can restore what is lost.
No tīrtha is named in this verse; the restoration theme prepares for the upcoming pilgrimage counsel.
None directly; it speaks of seeking the one capable of restoring them.