Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 7
अणुस्ते करुणापात्रं महत्त्वं ध्रुवमश्नुते । नाधिकोऽस्ति परस्त्वत्तो न मत्तोऽपि तदाश्रयात्
aṇuste karuṇāpātraṃ mahattvaṃ dhruvamaśnute | nādhiko'sti parastvatto na matto'pi tadāśrayāt
แม้ผู้ต่ำต้อย หากเป็นภาชนะรองรับพระกรุณาของพระองค์ ก็ย่อมบรรลุความยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน ไม่มีผู้ใดสูงกว่าพระองค์; และเมื่ออาศัยที่พึ่งนั้น แม้เราก็มิได้สูงยิ่งไปกว่าใคร
Brahmā
Tirtha: Aruṇācala
Type: kshetra
Scene: A humble devotee (small/poor/lowly) kneels before Arunachaleshvara; a stream of compassionate light descends, lifting the devotee into a radiant stature; nearby, even a celestial figure bows, indicating none surpass Śiva.
FAQs
Śiva’s compassion elevates the lowly; spiritual greatness comes from grace and refuge, not status.
The verse belongs to the Arunachala Mahatmya, reinforcing the mountain’s fame as a place where grace is accessible to devotees.
No formal rite is mentioned; the ‘prescription’ is taking refuge in Śiva and becoming fit for His compassion.