Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 80
अगस्तिरुवाच । मातर्नमामि कमले कमलायताक्षि श्रीविष्णुहृत्कमलवासिनि विश्वमातः । क्षीरोदजे कमलकोमलगर्भ गौरि लक्ष्मि प्रसीद सततं नमतां शरण्ये
agastiruvāca | mātarnamāmi kamale kamalāyatākṣi śrīviṣṇuhṛtkamalavāsini viśvamātaḥ | kṣīrodaje kamalakomalagarbha gauri lakṣmi prasīda satataṃ namatāṃ śaraṇye
อคัสตยะกล่าวว่า: ข้าแต่มารดา ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแด่พระองค์ โอ้พระนางผู้บังเกิดจากดอกบัว ผู้มีเนตรดุจบัวกว้าง ผู้สถิตในดอกบัวแห่งพระหฤทัยพระศรีวิษณุ มารดาแห่งสากลโลก โอ้พระลักษมีผู้บังเกิดจากเกษียรสมุทร พระนางผู้ผุดผ่องดุจคงคา (คาวรี) ผู้มีครรภ์อ่อนละมุนดุจกลีบบัว ขอทรงเมตตาเสมอ พระองค์ผู้เป็นที่พึ่งของผู้กราบนอบน้อม
Agastya
Tirtha: Mahālakṣmī (Kolāpura)
Type: kshetra
Listener: Mahālakṣmī (direct address)
Scene: Agastya recites a hymn before Mahālakṣmī: she is lotus-born and lotus-eyed, seated in the heart-lotus of Viṣṇu; behind her, a symbolic Milk-Ocean motif glimmers; the atmosphere is one of refuge and grace.
FAQs
Lakṣmī is the universal Mother and refuge; sincere surrender and praise invite her continual grace.
The narrative context is Kāśīkhaṇḍa; the hymn praises Mahālakṣmī as a resident, linking sacred place to cosmic Lakṣmī (Kṣīroda-born).
A clear devotional act is given: namaskāra (bowing) and stotra (hymnic praise) to Lakṣmī for ongoing favor.