Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 21
वयं यतस्त्वद्विषये सुरावासोऽपि दुर्लभः । अशिक्षयत्क्षितिपतेरिह यस्य तुरंगमान् । आशुगश्चाशुगामित्वं पावमाने पथिस्थितः
vayaṃ yatastvadviṣaye surāvāso'pi durlabhaḥ | aśikṣayatkṣitipateriha yasya turaṃgamān | āśugaścāśugāmitvaṃ pāvamāne pathisthitaḥ
สำหรับพวกเรา ในแว่นแคว้นของพระองค์ แม้การได้พำนักในหมู่เทวะก็ยังยากยิ่ง. ที่นี่เขาได้ฝึกม้าของพระราชา; และเมื่อยืนมั่นบนหนทางแห่งปาวมานะ—ลมผู้ชำระ—เขาก็กลายเป็นผู้รวดเร็ว และเป็นผู้ประทานความรวดเร็ว
Skanda
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A trainer guiding royal horses; a visible stream of wind (pavamāna) like a luminous path along which the trainer stands, receiving a boon of speed; distant celestial city hinted as ‘hard to attain’.
FAQs
A dharmic realm is itself a rare spiritual attainment; discipline and alignment with purifying forces confer extraordinary capability.
Within the Kāśī Khaṇḍa narrative frame, the ‘realm’ resonates with Kāśī’s sanctity, though no tīrtha is explicitly named.
None explicitly; the verse emphasizes discipline/training and the notion of purification (pavamāna).