Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 15
श्वाविद्गोधे प्रशस्ते च ज्ञाताश्च मृगपक्षिणः । आयुष्कामैः स्वर्गकामैस्त्याज्यं मांसं प्रयत्नतः
śvāvidgodhe praśaste ca jñātāśca mṛgapakṣiṇaḥ | āyuṣkāmaiḥ svargakāmaistyājyaṃ māṃsaṃ prayatnataḥ
แม้เม่นและตัวเงินตัวทองจะถูกกล่าวว่าน่ายกย่อง (สำหรับบางกรณี) และสัตว์ป่ากับนกนานาชนิดเป็นที่รู้กันว่าใช้บริโภคได้ แต่ผู้ปรารถนาอายุยืนและสวรรค์ พึงละเว้นเนื้อด้วยความเพียร
Skanda
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A contemplative pilgrim in Kāśī watches animals and birds near the riverbank and chooses compassion; the scene contrasts a list of ‘known edible’ creatures with the pilgrim’s deliberate renunciation.
FAQs
Even where allowances exist, the higher aspirant—seeking longevity and heavenly merit—is advised to abstain from meat.
The Kāśīkhaṇḍa context implies Kāśī’s sacred discipline; the verse reinforces merit-oriented living rather than naming a single tirtha.
A normative counsel: renounce meat with deliberate effort if aiming for āyuḥ (long life) and svarga.