Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 110
इदं पातिव्रतं तेजो ब्रह्मतेजो भवान्परम् । तत्राप्येतत्तपस्तेजः किमसाध्यतमं तव
idaṃ pātivrataṃ tejo brahmatejo bhavānparam | tatrāpyetattapastejaḥ kimasādhyatamaṃ tava
รัศมีแห่งปาติวรตยะนี้เป็นแสงอันศักดิ์สิทธิ์; ท่านเป็นผู้สูงสุดด้วยรัศมีแห่งพรหมัน และยิ่งกว่านั้น นี่คือรัศมีที่บังเกิดจากตบะ—สำหรับท่านแล้ว สิ่งใดเล่าจะเป็นที่สุดแห่งความเป็นไปไม่ได้
Unspecified (within narrative; likely a character praising a pativrata’s power)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (Naimiṣāraṇya audience)
Scene: A radiant ascetic-ethical figure is praised: a halo-like tejas surrounds them; the speaker gestures in awe, comparing pātivratya-tejas to brahma-tejas; the background suggests Kāśī’s sacred ambience with faint temple silhouettes.
FAQs
Pātivratya, grounded in dharma and tapas, is portrayed as a formidable spiritual power capable of accomplishing the seemingly impossible.
The verse sits in the Kāśīkhaṇḍa framework; the teaching is presented within the sacred authority of Kāśī’s māhātmya.
No specific ritual is prescribed here; it is a doctrinal praise of tapas and pātivratya.