शिखी मुंडी जटी वापि कौपीनी वा दिगंबरः । मुमुक्षुः को न सेवेत मुक्तिदां मणिकर्णिकाम्
śikhī muṃḍī jaṭī vāpi kaupīnī vā digaṃbaraḥ | mumukṣuḥ ko na seveta muktidāṃ maṇikarṇikām
ไม่ว่าจะไว้จุกผม โกนศีรษะ ไว้ผมชฎา นุ่งเพียงผ้าคอปีนะ หรือเป็นดิคัมพร—ผู้แสวงโมกษะผู้ใดเล่าจะไม่พึ่งมณิกรรณิกา ผู้ประทานความหลุดพ้น
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Listener: Śaunaka and sages
Scene: A procession of diverse renunciant types—śikhī, muṇḍī, jaṭī, kaupīna-dhārī, digambara—standing at Maṇikarṇikā ghāṭ with funeral pyres and the Ganga, all gazing toward the mokṣa-giving tīrtha with equal reverence.
External marks of renunciation differ, but the true mumukṣu is drawn to the liberating power of Kāśī’s Maṇikarṇikā.
Maṇikarṇikā tīrtha (Maṇikarṇikā-ghāṭa) in Kāśī (Vārāṇasī).
Not a specific rite—rather the exhortation to ‘sevate’ (resort to/serve) Maṇikarṇikā as a liberating sacred place.