अपत्यं द्रविणं दारा हारा हर्म्य हया गजाः । सुखानि स्वर्गमोक्षौ च न दूरे शिवभक्तितः
apatyaṃ draviṇaṃ dārā hārā harmya hayā gajāḥ | sukhāni svargamokṣau ca na dūre śivabhaktitaḥ
บุตร ทรัพย์ คู่ครอง เครื่องประดับ คฤหาสน์ ม้า ช้าง—ความสุขทางโลก ทั้งสวรรค์และโมกษะ—ย่อมไม่ไกลจากผู้มีศรัทธาภักดีต่อพระศิวะ
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (Śiva-bhakti in Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Kāśī-māhātmya audience
Scene: A Śiva devotee in Kāśī offers bilva leaves and water; around him appear symbolic blessings—family, wealth, home, and finally a luminous path upward signifying svarga and mokṣa—showing that all are ‘not far’ from devotion.
Śiva-bhakti is portrayed as a complete path that can grant both worldly well-being and the highest liberation.
The teaching occurs within the Kāśīkhaṇḍa framework, reinforcing Kāśī as the supreme sphere of Śiva’s grace.
No explicit ritual is listed; the stated means is devotion (bhakti) to Śiva.