Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 33
असौ हि भगवानीशः स्वयंज्योतिः सनातनः । आनंदरूपा तस्यैषा शक्तिर्नागंतुकी शिवा
asau hi bhagavānīśaḥ svayaṃjyotiḥ sanātanaḥ | ānaṃdarūpā tasyaiṣā śaktirnāgaṃtukī śivā
เพราะพระภควานผู้เป็นอีศะนั้นเป็นนิรันดร์ และส่องสว่างด้วยพระองค์เอง ศิวา—ศักติของพระองค์—มีสภาวะเป็นอานันทะ มิใช่สิ่งที่เกิดขึ้นภายหลังหรือได้มาใหม่
Praṇava (continuing teaching)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Listener: the two questioners
Scene: A luminous, self-effulgent presence is emphasized—Śiva as an inner sun—while Śivā-śakti is depicted as a gentle radiance of bliss surrounding him, indicating inseparability and eternality.
FAQs
Śiva is self-luminous and eternal; His Śakti is intrinsic and blissful—divinity is complete in itself, not dependent on anything added from outside.
The verse is theological within the Kāśīkhaṇḍa setting and does not specify a particular Kāśī tirtha.
None; it defines the nature of Īśa (Śiva) and His inherent Śakti.