गुणनीयचरित्रा च गायत्री गिरिशप्रिया । गूढरूपा गुणवती गुर्वी गौरववर्धिनी
guṇanīyacaritrā ca gāyatrī giriśapriyā | gūḍharūpā guṇavatī gurvī gauravavardhinī
พระจริยาของพระนางควรแก่การสรรเสริญ; พระนางคือคายตรี ผู้เป็นที่รักของคิรีศะ (พระศิวะ). รูปของพระนางเร้นลับและละเอียด; ทรงคุณธรรม—สง่างาม และทรงเพิ่มพูนเกียรติยศศักดิ์ศรี.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa) speaking to Agastya
Tirtha: Kāśīkṣetra
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and ṛṣis
Scene: Devī is praised as Gāyatrī and Śiva’s beloved—depict a subtle, veiled radiance emerging from mantra syllables, with Śiva’s presence as approving witness; the hidden form suggests aniconic light within a yantra or halo.
The Devī is both mantra (Gāyatrī) and living virtue; honoring her refines one’s dignity and inner nobility.
Kāśī is the overarching sacred frame; the verse functions as part of the city’s devotional curriculum centered on mantra and stuti.
No explicit instruction; by naming her as Gāyatrī, it implicitly supports Gāyatrī-japa and reverent praise.