Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 37
गच्छंस्तिष्ठञ्जपन्ध्यान्भुंजञ्जाग्रत्स्वपन्वदन् । यः स्मरेत्सततं गंगां स हि मुच्येत बंधनात्
gacchaṃstiṣṭhañjapandhyānbhuṃjañjāgratsvapanvadan | yaḥ smaretsatataṃ gaṃgāṃ sa hi mucyeta baṃdhanāt
ไม่ว่าเดินหรือยืน สวดมนต์หรือภาวนา กิน ตื่น หลับ หรือกล่าววาจา—ผู้ใดระลึกถึงพระแม่คงคาอยู่เนืองนิตย์ ผู้นั้นย่อมหลุดพ้นจากพันธนาการแน่นอน
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Gaṅgā (Kāśī)
Type: ghat
Scene: A devotee in Kāśī moves through daily acts—walking by ghats, pausing in japa, eating simple food, sleeping on a mat—while a luminous Gaṅgā presence (flowing ribbon of water/light) remains in the mind’s halo, symbolizing constant remembrance and release from bonds.
FAQs
Unbroken remembrance of the Gaṅgā is presented as a liberating practice that cuts worldly bondage.
The Gaṅgā, central to Kāśī’s sacred geography in the Kāśīkhaṇḍa.
Not a rite but a constant inner practice: Gaṅgā-smaraṇa (continual remembrance).