Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 31
नानारूपोप्यरूपो यः सर्वगोपि न गोचरः । अनंतोप्यंतक वपुः सर्ववित्कर्मवर्जितः
nānārūpopyarūpo yaḥ sarvagopi na gocaraḥ | anaṃtopyaṃtaka vapuḥ sarvavitkarmavarjitaḥ
พระองค์ผู้ปรากฏได้หลากรูป แต่แท้จริงไร้รูป; ผู้แผ่ซ่านทั่วสรรพสิ่งแต่ไม่เป็นอารมณ์แห่งประสาทสัมผัส; ผู้อนันต์แต่ทรงรับรูปเป็นผู้ทำลายความตาย; ผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่งแต่ไม่ถูกแตะต้องด้วยกรรม—นั่นแลคือพระผู้เป็นเจ้า
Skanda
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A contemplative vision of the Supreme Śiva: simultaneously dissolving into formless radiance and emerging in subtle outlines, suggesting all-pervasion and transcendence; a pilgrim-sage in Kāśī meditates on the ineffable Lord.
FAQs
Śiva is simultaneously beyond form and yet compassionately approachable; He is omniscient and all-pervading, but never bound by karma.
The teaching belongs to the Kāśī Khaṇḍa framework, where Kāśī (Vārāṇasī) is upheld as the supreme setting for realizing Śiva’s transcendence.
No explicit ritual is prescribed here; the verse is primarily a theological description of Śiva-tattva.