Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 7
यामं भुक्त्वा तथाग्नेयीं ज्वलंतीं विरहादिव । लवंगैलामृगमदचंद्रचंदनचर्चिताम
yāmaṃ bhuktvā tathāgneyīṃ jvalaṃtīṃ virahādiva | lavaṃgailāmṛgamadacaṃdracaṃdanacarcitāma
ครั้นผ่านไปหนึ่งยาม ทิศอาคเนย์ก็ลุกโพลงดุจไฟแห่งความพราก จากนั้นถูกเจิมทาด้วยกานพลู กระวาน ชะมดเช็ด การบูร และจันทน์—ประหนึ่งได้ความเย็นและความงามประดับ
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa default dialogue-frame, verse-context narration)
Scene: The south-eastern quarter is imagined as a woman heated by viraha, then cooled and adorned with clove, cardamom, musk, camphor, and sandal—fragrance clouds mingle with dawn light.
FAQs
The cosmos is portrayed as ritually beautified at dawn—suggesting that auspicious time naturally invites purity, fragrance, and worshipful order.
Kāśī is the backdrop; the verse focuses on dawn’s cosmic adornment rather than naming a particular tīrtha.
No explicit prescription; the imagery echoes pūjā-upacāras (sandal, camphor, perfumes) used in worship.