आंगिरस उवाच । जय शंकर शांत शशांकरुचे रुचिरार्थद सर्वद सर्वशुचे । शुचिदत्त गृहीत महोपहृते हृतभक्तजनोद्धततापतते
āṃgirasa uvāca | jaya śaṃkara śāṃta śaśāṃkaruce rucirārthada sarvada sarvaśuce | śucidatta gṛhīta mahopahṛte hṛtabhaktajanoddhatatāpatate
อังคิรสกล่าวว่า “ชัยแด่พระองค์ โอ้ศังกร ผู้เป็นสันติเอง ส่องสว่างดุจจันทรา ผู้ประทานเป้าหมายอันงดงาม ผู้ประทานทุกสิ่ง โอ้ผู้บริสุทธิ์ยิ่ง พระองค์ทรงรับเครื่องบูชาอันยิ่งใหญ่ที่ถวายด้วยความผุดผ่อง และทรงขจัดความเร่าร้อนทุกข์กล้าของเหล่าภักตะของพระองค์”
Aṅgiras
Tirtha: Kāśī Viśveśvara
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (typical)
Scene: Aṅgiras stands with folded hands, chanting ‘Jaya Śaṅkara’; Śiva’s face is serene, moonlike radiance bathing the shrine; offerings arranged neatly, symbolizing purity.
Śiva responds to pure-hearted devotion: He accepts sincere offerings and burns away the devotee’s inner torment.
Kāśī is the implied sacred setting, with Viśveśvara/Śaṅkara praised as the supreme purifier.
Offering (upahāra) made in śuci (purity) is praised—purity of intention is central.