Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 120
अत्यर्कमत्यग्निं च ते तेजो व्योम्न्यतितारकम् । देदीप्यमानं भविता ग्रहाणां प्रवरो भव
atyarkamatyagniṃ ca te tejo vyomnyatitārakam | dedīpyamānaṃ bhavitā grahāṇāṃ pravaro bhava
ขอให้รัศมีของท่านยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ ยิ่งกว่าเปลวไฟ และเหนือดวงดาวทั้งหลายในนภา เมื่อส่องประกายโชติช่วงแล้ว ขอให้ท่านเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ดาวเคราะห์ทั้งปวง
Narrator (contextual; likely part of boon or blessing sequence in the Bhārgava episode)
Scene: A blazing orb rises in the heavens, its radiance surpassing sun and fire, dimming the stars; surrounding planets appear as lesser lights, emphasizing the ‘foremost among grahas’.
FAQs
Divine blessing elevates status and radiance—spiritual merit is portrayed as cosmic prominence and beneficial influence.
The verse is embedded in the Kāśīkhaṇḍa milieu; the astral blessing supports the theme that Kāśī-related devotion yields extraordinary results.
None explicitly; it reads as a benediction/vara concerning brilliance and planetary preeminence.