इति श्रुत्वा महेशानः सर्वचिंतितदः प्रभुः । अभ्यषिंचत तं तत्र वारुणे परमे पदे
iti śrutvā maheśānaḥ sarvaciṃtitadaḥ prabhuḥ | abhyaṣiṃcata taṃ tatra vāruṇe parame pade
ครั้นทรงสดับดังนั้น พระมหีศาน ผู้ประทานสิ่งที่ปรารถนาทั้งปวง ได้ทรงประกอบพิธีอภิษेक ณ ที่นั้น และสถาปนาเขาไว้ในฐานะวรุณะอันสูงสุด
Skanda (contextual narrator)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Śiva consecrates Kārdama on the spot—ritual anointing imagery—while cosmic waters rise symbolically; the devotee is transformed into Varuṇa-like status, with aquatic emblems and a radiant aura.
Divine grace can appoint a devotee to a cosmic role through consecration, aligning power with dharma.
The narrative continues within the Kāśī-kṣetra frame, where Śiva’s boons become enduring institutions.
Abhiṣeka/abhyaṣiñcana (ritual anointing or consecration) is explicitly mentioned.