Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 52
धराधरणसामर्थ्यं मेर्वादौ पूर्वपूरुषैः । वर्ण्यते समुदायात्तदहमेको दधे धराम्
dharādharaṇasāmarthyaṃ mervādau pūrvapūruṣaiḥ | varṇyate samudāyāttadahameko dadhe dharām
กำลังในการทรงรับแผ่นดินนั้น ตั้งแต่เขาพระสุเมรุเป็นต้น บรรพชนกล่าวสรรเสริญว่าเป็นเกียรติร่วมกัน—แต่แท้จริงแล้ว ข้าพเจ้าเพียงผู้เดียวที่แบกรับแผ่นดินไว้
Vindhya
Listener: Ṛṣis / internal audience
Scene: A cosmic tableau: towering mountains in layered perspective, with one central bearer-mountain emphasized as uniquely supporting the earth; sages of old gesturing in praise.
FAQs
Self-exaltation and rivalry distort dharma; greatness is not proved by boasting but by steadiness, restraint, and service.
No tirtha is named; the verse sets up a moral episode that supports the Kāśīkhaṇḍa’s broader sacred-geography narrative.
None.